Ta strona korzysta z plików cookie (ciasteczek) w celu personalizowania treści dla odbiorców. Każdy użytkownik może wyłączyć zapisywanie plików cookie w ustawieniach przeglądarki internetowej, co spowoduje, że nie będą gromadzone żadne informacje.

Nie bez powodu mówi się, że te witaminy są podstawą zdrowia i odporności. Witaminy A i D bowiem przyczyniają się m.in. do prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz stanu błon śluzowych. Natomiast witamina E chroni komórki przed stresem oksydacyjnym i spowalnia procesy starzenia, a witamina K odpowiada za prawidłową krzepliwość krwi i zdrowe kości oraz zęby. Dlaczego jeszcze warto je stosować?

Witamina A

Witamina A nie bez powodu stoi na czele witaminowego alfabetu, bierze bowiem udział we wszystkich zasadniczych funkcjach organizmu. Często uznawana jest za „strażnika, stojącego u wrót naszego ciała”. Nazywana jest także retinolem, beta-karotenem, akseroftolem oraz prowitaminą A. W organizmie pełni szereg ważnych ról, takich jak: umożliwia napływ komórek układu odpornościowego do dróg oddechowych i przewodu pokarmowego, zwiększa odporność organizmu na ból gardła, przeziębienie, grypę czy zapalenie oskrzeli, leczy opryszczkę wargową i półpasiec (wywołany przez wirusy z rodziny Herpes), brodawki skórne (zakażenia wirusem brodawczaka) oraz zakażenia oczu i drożdżycę pochwy, a także prawdopodobnie wspomaga leczenie alergii. Zapobiega ślepocie zmierzchowej oraz regeneruje naskórek, stymuluje odnowę komórkową odmładzając skórę, utrzymuje w zdrowym stanie skórę, nabłonki dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Reguluje zaburzenia złuszczania naskórka, zmniejsza hiperkeratozę (pogrubienie jego wierzchniej warstwy). Jest też niezbędna do procesów reprodukcji, wzrostu i rozwoju. Ponadto jest jednym z częściej stosowanych składników w kosmetykach do cery dojrzałej, ponieważ cechuje ją działanie przeciwzmarszczkowe, a dodatkowo przyśpiesza produkcję kolagenu w skórze, dzięki czemu uelastycznia ją oraz może wpływać na tworzenie nowych naczyń krwionośnych, co jest ważne dla starzejącej się i źle ukrwionej skóry. Ma także działanie złuszczające, dla- tego poleca się ją dla skóry młodej (z zaskórnikami) i w przypadku problemów z trądzikiem. Cechuje ją również działanie przeciwnowotworowe i przyśpieszające metabolizm tkankowy. Warto zauważyć, że na lepsze przyswajanie witaminy A wpływają: witaminy B, C, D i E, a także wapń, fosfor i cynk. Retinol jest też bardzo wrażliwy na światło, które sprawia, że organizm wchłania go dużo mniej i dużo wolniej.

Witamina D

Witamina D jest natomiast inna od większości witamin, gdyż właściwie jest to hormon steroidowy, produkowany z cholesterolu, gdy skóra jest wystawiona na promienie słoneczne. Dlatego też witamina D nazywana bywa często witaminą „słońca”, jednak jedynie eks- pozycja na słońce jest niewystarczająca, by utrzymać jej odpowiedni poziom. Witamina D ma wpływ na różne komórki związane ze zdrowiem kości, na przykład zwiększa absorpcję wapnia i fosforu w komórkach jelita. Stosuje się ją w profilaktyce osteoporozy i złamań kości – wyższe dawki witaminy D mogą pomóc w zapobieganiu występowania osteoporozy i złamań kości u osób w podeszłym wieku. Ponadto suplementacja witaminy D może zwiększyć siłę fizyczną w obu parach kończyn górnych i dolnych. Jednak, jak wykazały ostatnie odkrycia naukowe, witamina ta jest zaangażowana w o wiele więcej procesów, w tym w prawidłowe działanie układu odpornościowego i, jak wykazały badania, w ochronę przed nowotworami. W jednym badaniu wykazano, że dawka 1100 IU dziennie wraz z wapniem zmniejsza ryzyko wystąpienia raka o 60%. Ponadto badania wykazały, że witamina D powoduje łagodną redukcję nasilenia objawów u osób z depresją, a w jednym z badań stwierdzono, że dawka 2000 IU witaminy D dziennie u niemowląt zmniejsza ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 1 o 78%. Niektóre badania wykazały też, że suplementacja witaminy D zmniejsza ryzyko śmierci podczas pobytu w szpitalach, badań i diagnozowania lekarskiego, co oznacza, że może ona pomóc żyć dłużej. Warto zauważyć, że obecnie wiele osób posiada niedobory witaminy D i, jak pokazują dane z lat 2005-2006, aż 41,6% populacji USA cierpi na jej niedobór. Co ciekawe, witamina ta po spożyciu jest właściwie bezużyteczna. Musi przejść przez dwa etapy konwersji, aby stać się formą „aktywną” w organizmie. Pierwszy to konwersja na kalcyfediol [25(OH) D] zachodząca w wątrobie. Jest to forma magazynowania tej witaminy w organizmie. Drugi to przekształcenie w kalcytriol [1,25(OH)2D], zachodzące głównie w nerkach. Jest to aktywna forma witaminy D w organizmie. Kalcytriol przechodzi przez wszystkie tkanki, zostając w jądrach komórek, gdzie wchodzi w interakcje z receptorem witaminy D (VDR), który znajduje się w pra- wie każdej pojedynczej komórce ciała. Gdy aktywna forma witaminy D wiąże się z receptorem, włącza lub wyłącza geny, prowadząc do zmian w komórkach ciała. Jest to podobne do działania większości innych hormonów steroidowych. A więc osoby, które mają niedobór witaminy D, będą także cierpieć na niedobór kalcytriolu, czyli jednego z najważniejszych hormonów steroidowych w organizmie.

Witamina E

Witamina E jest rodziną strukturalnie podobnych ośmiu przeciwutleniaczy, które są podzielone na dwie grupy: tokoferole (alfatokoferol, betatokoferol, gammatokoferol i deltatokoferol) oraz tokotrienole (alfatokotrienol, betatokotrienol, gammatokotrienol i del- tatokotrienol). Jest ona rozpuszczalna w tłuszczach i najlepiej z tłuszczami wchłaniana się do krwioobiegu. Witamina ta to jeden z najsilniejszych przeciwutleniaczy chroni komórki przed przedwczesnym starzeniem i uszkodzeniem wywołanym przez wolne rodniki. Ponadto odpowiedni poziom tokoferoli i tokotrienoli może pomagać przy chorobach układu nerwowego i mózgu oraz chorobach skóry szczególnie przy egzemie, trądziku i łuszczycy. Wpływa też dobrze na regulację hormonalną i płodność kobiet oraz mężczyzn. Przyczynia się także do zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób cywilizacyjnych, takich jak nowotwory, osteoporoza i cukrzyca, przy której także może zmniejszyć zapotrzebowanie na insulinę. Dodatkowo, jak pokazują badania, przyjmowanie z dietą mieszanki tokoferoli i tokotrienoli znacznie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka piersi oraz przyczynia się do obumierania komórek raka prostaty, przerywając szlak de novo sfingo- lipidozy, bez negatywnego wpływu na zdrowe komórki.

Witamina K

Witamina K2 jest niezmiernie ważna dla budowy kości, w tym samym stopniu jak wapń i witamina D3, ponieważ jest potrzebna do aktywacji osteokalcyny (białka niezbędnego do budowy kości). W badaniach stwierdzono, że podawanie kobietom po menopauzie codziennej dawki do 800 mg wapnia i 400 IU (10 mcg) witaminy D3 ma pozytywny wpływ na gęstość kości. Okazało się, że podawanie dodatkowo 100 mcg witaminy K2 (menachinon-7– MK-7) sprawiło, że efekt mineralizacji był jeszcze bardziej wyraźny – wzrost gęstości kości był widoczny nawet w kręgach lędźwiowych. Ponadto jest ona niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Badania wykazały, że witamina K2 sprawia, że wapń odkłada się w kościach, a nie w tętnicach.

Warto wiedzieć, że przy suplementowaniu większych porcji witaminy D3 bezpieczniej jest wybrać połączenie witamin D3 i K2 w formie menachinonu-7 (MK-7), gdyż witamina D3 zwiększa przyswajanie wapnia i fosforu, natomiast witamina K2 daje pewność, że trafi on tam, gdzie powinien, a nie do tkanek miękkich, jak naczynia czy nerki, gdzie może powodować zwapnienia.

Kwartet witamin, potocznie zwany ADEK, w okresie je- sienno-zimowym zapewni nie tylko wzmocnienie odporności, ale i lepsze samopoczucie oraz piękny wygląd. Można więc powiedzieć, że ADEK to strażnik zdrowia w szerokim znaczeniu.

Witryna stworzona na platformie